Stel je voor: een drukke weg, auto’s razen voorbij. Onder een van de geparkeerde auto’s zit een doodsbange poes. De auto waar ze zich onder bevindt start de motor en begint weg te rijden. De poes vlucht onder de auto vandaan (gelukkig niet aan de kant van de rijweg) en verstopt zich onder een andere auto een eindje verderop.
Tijdens haar vlucht wordt ze gezien door haar reddende engel. Deze vrouw neemt contact op met het asiel dat maar op vijf minuten afstand staat. Zo snel als ze kunnen komen twee vrijwilligers ter plaatse. De vrouw wacht hen op en wijst hen waar de poes zit. Ze is sterk vermagerd en daardoor, wonder boven wonder, is haar honger groter dan de angst. Met wat lekker geurend natvoer lokken ze haar onder de auto vandaan en alsof ze weet dat deze mensen het beste met haar voor hebben, laat ze zich oppakken en in een reismandje zetten.
Uit haar hele gedrag komt naar voren dat ze een huisje heeft gehad. De medewerkers hopen dat ze “slechts” verdwaald is en dat haar baasjes zullen komen informeren naar hun vermiste kat. Maar met het verstrijken van de weken moeten ook zij gaan accepteren dat ze waarschijnlijk de zoveelste kat is die in de steek werd gelaten door haar baasjes. Daarmee veroordelen ze haar tot een vrijwel wisse dood. Voormalige huiskatten, met het zachtaardige karakter van deze poes, redden het vaak niet op straat. Gelukkig was er een reddende engel die daar een stokje voor stak.
Eenmaal in het asiel past ze zich heel snel aan. Door haar leven op straat, en waarschijnlijk voornamelijk onder auto’s, zit haar vacht onder het vuil en vet. Ze laat rustig toe dat de ergste plekken schoongemaakt worden en de laatste resten vuil wast ze zelf met voortvarendheid weg. Na een paar weken in het asiel is ze ook weer een beetje aangekomen, niet in de laatste plaats omdat ze ieder schoteltje natvoer en bakje met brokken met smaak verorbert.
Felipa, de mooie naam die ze in het asiel krijgt, geniet van elke aai en knuffel die haar kant op komt en ze is erg aanhankelijk naar alle vrijwilligers. Als de vrijwilligers even pauze nemen, klimt ze graag op hun schoot. Ook kinderen vindt ze geweldig.
Door haar rustige en zachtaardige karakter kan ze ook prima overweg met al haar huisgenootjes. Hoe ze over honden denkt is niet bekend. Ze speelt graag met alles wat maar voor handen (of pootjes) is en elke krabpaal, hoe hoog ook, beklimt ze met gemak. Ook weet ze de kattenbak goed te vinden én te gebruiken.
Felipa is helemaal gezond, gechipt, gevaccineerd, gesteriliseerd en haar witte voetjes staan te trappelen om op reis te gaan naar een huis én een hart waar een warm plekje voor haar is. Wil jij misschien haar (tweede) engel zijn?